//
En lezen maar...
Columns

Geen oesters op Facebook (een offline reisverhaal)

Mobiel dataverkeer, e-mail en sociale media horen niet thuis in het memoriseerspelletje ‘Ik ga op reis en ik neem mee…’. Een tandenborstel wel. In de zomer van 2012 loggen we even off. Dat hoort zo. Dat is hip. Bij sociale media komt ook sociale druk kijken en dus is een week vakantie, een week offline. Afgesproken?

‘Belangrijke les: kauw op de oester bij het binnenspelen van het glibberige wezentje. Het leeft nog.’
Een potentieel leuke en aantrekkelijke Facebook-statusupdate. Zeker wanneer ik ook een foto van mezelf tijdens het stuntelige geslurp toevoeg. Ik zie dit bericht al blinken tussen de andere, duffe boodschappen van collega-Facebookers. U waarschijnlijk ook en toch zal u tevergeefs de ‘Vind ik leuk’-knop zoeken. Ondanks de technische mogelijkheden laten we Facebook op reis best even links liggen. Om te ontstressen, heet dat dan.

Slechts vier volwassenen, een schattige baby en enkele slijmerige weekdieren zijn daardoor getuige van wat ik op dat moment doe. Te weinig. Natuurlijk beleven zij analoge pret, we zijn tenslotte met vakantie. Maar het echt leuk vinden en dat delen met anderen buiten ons gezelschap lukt niet. We zijn tenslotte met vakantie.

Wat een tamtam om het vermorzelen van een oester? Zeer zeker. Want kan u zich voorstellen hoe groot het gemis voor de thuisblijvers wordt? En hoe moeilijk ik het daar mee heb? Naast het fysieke wegvallen, met mijn verschijning wel degelijk een verlies, moeten zij nu ook mijn online inactiviteit verduren. Pijnlijk. Goed, die fysieke ontbering raakt minder mensen. Mijn lijfelijke contacten beperken zich tot slechts een aantal uitverkorenen. Maar wat met de 471 vrienden die mijn updates, foto’s, reacties en permanente vind-ik-leuk-ondersteuning moeten missen omdat ik zo nodig naar een winderige Franse uithoek van de Atlantische Oceaan wil? Tel daarbij ook de vrienden van die vrienden die mijn bericht op hun startpagina opmerken en u begrijpt dat ik zelf de tel kwijtraak. Tellen heb ik nooit goed gekund. Bijdragen leveren op Facebook wel. Boeiende bijdragen.

Begrijp me niet verkeerd. Op reis gaan is leuk. Maar mag het met iets minder druk? Dagen voor vertrek smeekten mijn online vrienden, fans wil ik ze liever niet noemen, of ik toch af en toe een update zou willen plaatsen. Of een privéberichtje. Als dat maar kon. En in tussentijd zouden zij mijn Facebook-profielpagina wel actief houden door er van alles op de te plaatsen. Van alles. Ga met die gedachte, onder die last, maar eens genieten van de zon.

Ondanks dat zwaarmoedige uitgangspunt vind ik de Vendée, levende oesters en mijn bruine teint een week later leuk. Zoek niet, de kiekjes komen niet online. Geen vijgen na Pasen. We reizen nog eens terug met een internetconnectie als de wereld en ons gemoed daar binnen enkele jaren klaar voor zijn. En nu kunnen we weer verder met ons leven. Wij allemaal.

Bert
www.facebook.com/bert.goessens

Deze column verscheen op vrijdag 22 juni in De Standaard, op de cultuurpagina’s in de vaste rubriek ‘Desalniettemin’. Bekijk het krantenartikel!

Advertenties

Reacties

2 gedachtes over “Geen oesters op Facebook (een offline reisverhaal)

  1. Wow Bert, toffe tekst.

    Geplaatst door Thijs | juni 19, 2012, 9:39 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Geef je e-mailadres op en krijg in de plaats meldingen van nieuwe artikels in je mailbox. Gratis dan nog!

Twitter Updates

Archief

Recente reacties

Thijs Goessens op In Ninove?
Thijs op Nieuwe blog: Hoe ik nimmer het…
Thijs op Was het nu ’82, ’83 of ’8…
Thijs op Voldoende
Silke Goessens op Het oudejaarshitlijstje van 20…
Advertenties
%d bloggers liken dit: