//
En lezen maar...
Columns

Weergoden

weergodenEen minister kunnen we dwingen ontslag te nemen, Kim De Gelder zetten we voor een jury en Mbokani schorsen we voor vier voetbalmatchen. Maar het weer kunnen we niet straffen voor zijn misdaden. Wie o wie, zullen we voor al deze winterellende dan wel laten opdraaien?

En maar sneeuwen en maar vriezen. Ongezien. Zelfs als de termijn al even afgelopen is, houdt de strenge winter aan. De weergoden lappen alle afspraken aan hun laars. Ze leven hun contracten niet meer na en hebben verschillende gewonden, zelfs doden op hun geweten. Geen onderzoekscommissie, rechtszaak of veroordeling. Wij doen niets want zij hebben de absolute macht. In zo’n gevallen zoeken wij zondebokken. Er moet een kop rollen en dus richten wij onze pijlen op verschillende kandidaten. Een overzicht.

Het favoriete mikpunt van schande is doorgaans de weerman of –vrouw. Profeten van de weergoden, voorspellers van het kwade, leugenaars eerste klas. Recent werd deze soort aangevallen door Dirk Draulans, die graag (vrouwelijke) soorten onderzoekt maar misschien zelf wel de oorzaak is van deze extreme winterprik. Aan vrienden van goden raak je niet, dom bioloogje.

Kandidaat nummer twee: de strooidiensten. Ze bestaan, maar rijden niet wanneer ze moeten rijden. Ze strooien zout in de ogen in plaats van op de weg. Maar ze doen tenminste hun best. Ook een klassieker onder de zwarte schapen: de werkgevers. Voortdurend op de korrel genomen door vakbonden en nu in het oog van de sneeuwstorm. Zij die mensen oproepen te komen werken. Zij die onze auto’s laten vast rijden, die ons laten vallen met de fiets, die onze voeten bevriezen. Laat iedereen thuis, het sneeuwt.

Dat brengt ons naadloos tot zondebok nummer vier: wijzelf. Onze soort. Wij komen niet tot rust. Nooit. Ook niet onder een wit tapijt. Hoezeer de weergoden ook het land willen lamleggen, wij gehoorzamen niet. Wij staan op en maken ons op. Wij doen zoals het hoort. Onze god is die van de gewoonte en de plicht. Hij die alles in beweging zet. Elke dag opnieuw, weer of geen weer en tot vervelens toe. Wij kijken naar boven, zoekend naar een antwoord en krijgen als respons de sneeuw vol in het gezicht. “Niets aan te doen zeker” en we vloeken verder, zoals we het altijd al deden omdat we het altijd al zo deden.

(bert goessens)

Advertenties

Reacties

2 gedachtes over “Weergoden

  1. Een contemplatiefje! Verrassend (mooi) slot.

    Geplaatst door Evy Van Eynde | maart 13, 2013, 10:14 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Geef je e-mailadres op en krijg in de plaats meldingen van nieuwe artikels in je mailbox. Gratis dan nog!

Twitter Updates

Archief

Recente reacties

Thijs Goessens op In Ninove?
Thijs op Nieuwe blog: Hoe ik nimmer het…
Thijs op Was het nu ’82, ’83 of ’8…
Thijs op Voldoende
Silke Goessens op Het oudejaarshitlijstje van 20…
Advertenties
%d bloggers liken dit: