//
En lezen maar...
Columns

Alles heeft zijn tijd

r v vl100 jaar Ronde van Vlaanderen. Bij een jubileum hoort geschiedenis en dus worden we overstelpt met archiefbeelden en boeken die terugblikken. Boeken, boeken, boeken. Wie zondag geen bizarre weetjes of top drietjes kan opsommen, heeft de voorbije dagen niet gelezen. “Een must voor wie wil mee praten over Vlaanderens Mooiste”, lezen we op de achterflap van 100x De Ronde. Wel, zonder ook maar één winnaar te noemen, zal ik u eens wat vertellen over die mooie koers.

Volgend jaar ‘vieren’ we de 100-jarige ‘verjaardag’ van de Eerste Wereldoorlog. Maak u geen zorgen, de VRT registreerde het verhaal van de allerlaatste getuigen. Voor zij die het nooit moesten meemaken. Zondag vieren we het eeuwfeest van de Ronde van Vlaanderen. Ooit kwam die aan in Meerbeke na een finale over de Muur. De wielerboeken geven u de feiten, de winnaars en de verliezers. Ik geef u hoe ik de koers, de klassieke Ronde beleefde. Voor zij die het nooit mochten meemaken.

Nonkels en tantes

Bij de eerste Rondes die ik bewust kon volgen, droeg ik nog een brilletje. Zeker om tv te kijken. Op die zondag van het jaar volgde de koers na Samson. De eucharistieviering zat er ook nog tussen en zo kon de tv toch even uit. We keken al een stukje en volgden de finale verder tijdens de wekelijkse familiebijeenkomst. De tv stond hard en dat was nodig. Tantes praten luid in onze familie en waarschijnlijk ook in de uwe. Na de finish reden we met de auto nog even langs het parcours van de finale, waar blikjes en papiertjes langs de hellingen lagen, spandoeken nog in de bomen hingen en nadars op vrachtwagens werden gestapeld.

Een enkele editie gingen we live de Ronde volgen. Van de ene berg naar de andere met ambitieuze nonkels die zoveel mogelijk passages zouden meemaken. Op de hellingen zochten we een plaatsje waar we stevig stonden en waar ook wij, de kleinsten, iets zagen. Tien minuten later staken we als gekken de straat over, terug de auto in. Spannend en vermoeiend. Het bleef bij die ene keer. Het gekkenwerk en gekoers was niets voor mijn pa. De koers moet je zien van begin tot eind.

Gejoel

Jaren later bevond ik mij tijdens de Ronde aan de streep, te midden van een volksfeest. Ons feest. Voor een dag was iedereen ieders vriend. Sloten buitenlanders werden over de Dender gezet. De stad was nooit gastvrijer. We waren te zien in de hele wereld. Captatiewagens kregen voorrang op alle weggebruikers en parkeerden zich aan ons jeugdhuis op zo’n goeie 10 meter van de witte streep op de Halsesteenweg. Een prachtige weg waar het anders zo gevaarlijk fietsen is. Daar bekeken wij de koers. Op een groot wit doek en een aantal tv-toestellen. En hoewel de openbare omroep bijna op onze schoot zat, was de beeldkwaliteit erbarmelijk. Hun technologie verstoorde ons signaal. We maalden er niet om en hingen nog een kapstok als geleider bij. Wij hadden een handige Harry, zij satellieten.

In het jeugdhuis werd luidkeels geroepen, aangemoedigd en gelachen wanneer iemand op zijn gezicht ging. Het gejoel bereikte een hoogtepunt bij het opdraaien van de Muur en doofde in de allerlaatste bocht wanneer het jeugdhuis leegliep en iedereen buiten zijn plekje zocht om de aankomst van dichtbij te beleven. Gedrukt tegen de dranghekkens zagen we een glimp van onze wielerhelden ondanks de meute zwaantjes en fotografen. Na de koers bleven we pronostikeren, maar dan op potentiële dopingzondaars. Achter het jeugdhuis werd het aanpalende basisschooltje immers ontruimd voor de dopingcontrole. Renners staken hun broek af waar een dag later zesjarigen hun eerste communie voorbereidden. Het hoort bij de wielersport en dus kon en mocht het allemaal. Wij veroordeelden niemand. We stonden erbij en keken er naar.

Vrolijke losbandigheid

Een paar meter verderop lonkten de witte tenten van het vipdorp. Waar anders koeien graasden, paradeerden nu BV’s, gemeenteraadsleden en oude sportgloriën. De aantrekkingskracht voor niet-genodigden als wij, was groot. We klommen over hekkens, gingen bedelen bij vrouwen van toppolitici, knutselden gebruikte vippolsbandjes terug aan elkaar of werden regiojournalist om een toegangskaart te verkrijgen. Ooit wandelde ik met een badge van ‘Koelkasttechnieker’ de tent binnen. Daar zorgde Jean Blaute voor een muziekje, werden hapjes in geen tijd verorberd en verscheen de winnaar van de dag nog eens op het podium. Wij dronken een gratis pintje.

Stewards zagen ons graag komen en hadden de grootste moeite om ons, eenmaal binnen, terug buiten te duwen. Ook viptenten sluiten op het eind van de dag hun zeilen. Maar wij hadden nog een partytafeltje vol volle pinten staan, bevonden ons in een onzinnig gesprek met Michel Wuyts of poseerden jolig voor de foto met Jo Valley. Al bij al verliep die losbandigheid rustig en in een vrolijke sfeer. De politie, waarvan de diensthoofden zelf in de tent zaten, kwam slechts een keer tussenbeide. Eén fototoestel sneuvelde.

Loslaten

Dat was toen. Toen we nog pubers waren en ook toen we nog jongvolwassenen waren. En had de streep nog steeds in Meerbeke gelegen, we deden het opnieuw. Maar in 100 jaar kan veel veranderen. Een Muur gesloopt, een streep uitgevaagd, een tent weggeblazen. En wij kunnen zo moeilijk loslaten. Wij blijven de verantwoordelijken vervloeken, een enkeling blijft zijn pennentwist voeren en de toerismeambtenaar kan nog steeds niet slapen. Ik leg me erbij neer. In de zetel van waaruit je de koers het best kan volgen. Ik drink een koffie, misschien een pint. Voor alles is een tijd. Ik had een mooie.

(bert goessens)

Advertenties

Reacties

10 gedachtes over “Alles heeft zijn tijd

  1. Tof typerend nostalgisch stukje en ja zondag lig ik ook weer in de zetel voor tv de ronde te volgen met naast mij de krant met deelnemerslijst en het gedetailleerd parcours en koffie met koek en natuurlijk een schuimende duvel of twee voor de zenuwen. En na de finish de goesting om het parcours weer omgekeerd te doen, helaas is het nu een heel stuk verder weg.
    Paps

    Geplaatst door Geert Goessens | maart 28, 2013, 9:57 pm
    • Das waar paps, das waar.
      Prachtig geschreven Bert, ik heb er van genoten. Twas voor mij pure nostalgie. Bedankt

      Geplaatst door Thijs | maart 29, 2013, 10:35 am
      • merci thijs, ge waart er dan ook altijd bij. bij elk fragment dat ik in de tekst beschreef. proficiat!

        Geplaatst door bertgoessens | maart 29, 2013, 1:42 pm
    • bedankt pap. zoals je het hier beschrijft, zie ik het voor mij. tof dat je ons doorheen het parcours reed en bij ons stond toen we zo wankel en in die drukte een plaatsje zochten op de Oude Kwaremont. En een mooi fotootje ook bij je reactie! 🙂

      Geplaatst door bertgoessens | maart 29, 2013, 1:41 pm
  2. Alles wordt ooit afgeROND; nostalgie blijft voor deze wie het hebben meegemaakt. Het oude ruimt plaats voor iets nieuw; brood en spelen al in de tijd van de Romeinen, zal wellicht nooit verdwijnen. Goed gezien Bert, historici zullen blij zijn over het archief “De Ronde van Vlaanderen met aankomst te Meerbeke” en ooit herhaalt zich de geschiedenis.

    Geplaatst door Edwig D'Haese | maart 29, 2013, 10:24 am
  3. hallo Bert
    Heb genoten van je artikel. Waar is de tijd

    Geplaatst door peggy | maart 29, 2013, 11:59 am
    • Waar is de tijd
      Eigenlijk is het nog niet eens zo lang geleden en toch vinden we dat. De tijd, het is iets speciaals… 🙂

      Geplaatst door bertgoessens | maart 29, 2013, 1:44 pm
      • Goed te weteen dat je ook koelkasten repareert Bert :), kan nog nodig zijn bij Santos…
        De Paterberg live deed me dit weekend terugdenken aan de eerste overwinning van Popey toen hij op de muur met zijn turbo TB ter plaatse liet…
        De wielersport met zijn epotechniekers zal echter ook in de toekomst de massa blijven bekoren…

        Geplaatst door jan | april 2, 2013, 9:18 am
      • Koelkasttechnieker, technieker in het algemeen…

        Geplaatst door bertgoessens | april 2, 2013, 3:43 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Geef je e-mailadres op en krijg in de plaats meldingen van nieuwe artikels in je mailbox. Gratis dan nog!

Twitter Updates

Archief

Recente reacties

Thijs Goessens op In Ninove?
Thijs op Nieuwe blog: Hoe ik nimmer het…
Thijs op Was het nu ’82, ’83 of ’8…
Thijs op Voldoende
Silke Goessens op Het oudejaarshitlijstje van 20…
Advertenties
%d bloggers liken dit: