//
En lezen maar...
Columns, Zomaar

“Tot onze spijt”

“Ik wens u veel succes bij de verdere zoektocht naar een geschikte job.” Mijn vriendin krijgt opnieuw een e-mail met de melding dat haar sollicitatie niet wordt ‘weerhouden’. Ze is 23 en behoort tot de 22,4% Belgische jongeren zonder werk. “Gelukkig zijn ze toch vriendelijk he, liefje”, was mijn reactie. Maar daarmee stop je geen tranen. En dus zoekt ze. Tot ze vindt.

Het zit haar niet mee. Begin dit jaar had ze de bof. Hoewel dikoor bekend staat als een kinderziekte, werd in onze Denderstreek een plaag vastgesteld bij jonge twintigers. Tien dagen liep ze rond met een dikke kaak. Gisteren las ze in de krant over jeugdwerkloosheid, een ziekte kenmerkend voor haar leeftijd die zich spreidt over heel Europa. 5,6 miljoen Europese twintigers lijden op dit moment aan de epidemie en zij is er bij. Ze blijft zitten met een lege portefeuille en bijgestelde dromen. Niet bepaald een bofkont, mijn vriendin.

Hoogopgeleid en geen job vinden. Ze is dus niet alleen. Eigenlijk zouden de 61.000 Belgische werkloze jongeren onder de 25 bij elkaar steun kunnen vinden. Hetzelfde doel nastreven, moet een band scheppen. Helaas is het een bikkelharde concurrentiestrijd om enkele postjes.

Als partner van zo’n werkzoekende mag ik eigenlijk niet klagen. Elke dag is de afwas gedaan en staat het eten op tafel wanneer ik van de trein stap. Maar daarna begint mijn dienst als mental coach. Ik probeer de groeiende vertwijfeling en radeloosheid te temperen. Ontgoochelingen worden namelijk niet minder als je er telkens opnieuw eentje moet verwerken. En er is ook angst. Als de woorden ‘vruchteloos’ en ‘verontrustend’ bij je ziekte worden geplaatst, mag dat.

Ervaring

“Een universiteitsdiploma is geen garantie voor een goedbetaalde job”, vertelden ze mij vijf jaar geleden toen ik op zoek moest. Vandaag is het geen zekerheid voor om het even welke job. En daar komt het na acht maanden ook voor mijn vriendin op neer. Gericht zoeken is er niet meer bij. Haar diploma Engels-Deens staat al even in onze kast. Af en toe dient het als reddingsboei wanneer de ondertitels van de Deense serie Borgen het laten afweten. Dan speelt ze ‘vertaalstertje’. Ik vind het sexy wanneer ze die Scandinavische klanken uitspreekt, maar daarom zijn de werkgevers nog niet in haar geïnteresseerd.

‘Werkloos maar flexibel’ staat bij haar Facebook-profiel. Maar wat ze echt nodig heeft, is ervaring. Die krijg je niet door het bijwonen van jobbeurzen, het schrijven van motivatiebrieven of het stalken van interimkantoren. En toch kan ze enkel hopen dat de volgende e-mail niet begint met “uw cv bevat waardevolle elementen” en eindigt met “het spijt ons u te moeten meedelen dat”. Want dan weet mijn schouder hoe laat het is.

Wat zou het leuk zijn om elke afgestudeerde een portie werkervaring mee te geven. Instapstages en leercontracten kunnen een oplossing zijn, maar reik die duizenden zoekende werklozen alvast een medaille uit. Die van moed en volharding. Ze verdienen niets, maar verdienen het. En vergeet ook die arme partners niet.

(bert goessens)

Advertenties

Reacties

11 gedachtes over ““Tot onze spijt”

  1. Zo herkenbaar, ik heb al twee keer in hetzelfde schuitje gezeten. Mooie woorden beir.

    Geplaatst door Thijs | mei 3, 2013, 9:36 am
  2. Weer een mooie column! Gr Ann

    Geplaatst door Ann Driessen | mei 3, 2013, 11:58 am
  3. Schoon geschreven!

    Geplaatst door Evy Van Eynde | mei 3, 2013, 3:18 pm
  4. Feit 😦

    Geplaatst door Hanna | mei 3, 2013, 5:45 pm
  5. kan het weten…mooi verwoord!

    Geplaatst door David | mei 3, 2013, 6:34 pm
  6. Het is inderdaad een probleem dat in de meeste landen heerst. In Griekenland moet je iemand niet betalen die minder dan 5 dagen heeft gewerkt. Resultaat: ze nemen iemand aan die super gemotiveerd is, laten hun hele winkel op orde zetten en na 4 dagen krijgen de meeste te horen: Sorry maar je past niet in ons team. 4 Dagen werken voor … niets inderdaad. Kan de generatie werkzoekenden zo nog gemotiveerd blijven? Ik vrees ervoor…

    Geplaatst door Saartje Haelterman | mei 3, 2013, 7:54 pm
    • Dag Saartje, daar gaat de tekst inderdaad over: over het gemotiveerd blijven. En telkens opnieuw zoeken en herbeginnen. Bedankt voor je reactie!

      Geplaatst door bertgoessens | mei 6, 2013, 9:46 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Geef je e-mailadres op en krijg in de plaats meldingen van nieuwe artikels in je mailbox. Gratis dan nog!

Twitter Updates

Archief

Recente reacties

Thijs Goessens op In Ninove?
Thijs op Nieuwe blog: Hoe ik nimmer het…
Thijs op Was het nu ’82, ’83 of ’8…
Thijs op Voldoende
Silke Goessens op Het oudejaarshitlijstje van 20…
Advertenties
%d bloggers liken dit: