//
En lezen maar...
Columns, De Standaard, Muziek

Altijd benieuwd (De Postenpakker)

(De Standaard – 6 februari 2014) Het cultuurgehalte in het nieuwe Radio 1-zendschema is de voorbije week uitvoerig gewikt en gewogen. Toch was het Studio Brussel dat een gat in mijn cultuur vulde. Niet met de herdenking van Adolphe Sax en de bijbehorende Saxo 50(ooit zullen ze nog eens verzuipen in al hun lijstjes). Wel een paar uur later in het programma Select met de herdenking van de man die gisteren honderd jaar zou worden, maar in 1997 stierf: William S. Burroughs II.

Toen presentatrice Kirsten Lemaire de opzet aankondigde, deed zijn naam bij mij geen belletje rinkelen (sorry!). Maar al snel werd het belang van de Amerikaanse schrijver uit de beat generation duidelijk. Luc Janssen praatte ons bij.

We kregen een reis door de muziekgeschiedenis. Van The Beatles naar R.E.M., David Bowie, Kurt Cobain, ­Michael Franti en Klaxons. De invloed van de controver­siële Burroughs is te horen in tal van nummers, albums, titels en groepsnamen zoals Soft Machine. Zo bleek ik de legendarische schrijver toch een beetje te kennen.

Met haar mooie, rustige stem was Kirsten mijn ideale gids voor deze kennismaking. Wat een verschil met de hyperkinetische Linde Merckpoel eerder die dag bij de herdenking van Sax.

Tijdens dit uurtje Select klonken zelfs de telefoongesprekken aangenaam. Overdag verzanden die op Stubru meestal in het obligate ‘kan die radio op de achtergrond wat zachter’. Nu luisterde ik geboeid naar een gesprek met Daan. Hij vertelde dat Burroughs hem inspireerde voor het nummer ‘Train to interzone’, dat hij in 1993 opnam met zijn toenmalig groepje Volt. In dat lied herkenden we eindelijk nog eens de catchy Daan van voor Manhay en Le franc Belge. Heerlijk.

Het mooiste moment in de uitzending was een telefoontje naar Peter Hook, de bassist van Joy Division en New Order. Hook tetterde honderduit over de invloed van Burroughs op Joy Division en hoezeer hun zanger Ian Curtis de man bewonderde. Toen ze in 1979 in de Brusselse Plan K ­samen op de affiche stonden, vroeg een verlegen Curtis de schrijver om een gratis gesigneerd boek. ‘Fuck off, kid’, was het antwoord van zijn idool. Hook moest om die anekdote nog altijd schaterlachen. En ik genoot van de nostalgie naar een tijd waarin ik nog niet bestond.

Toen Kirsten inhaakte, weerklonk ‘Interzone’ van Joy Division. En net als het nieuwe Radio 1 ben ik altijd benieuwd. Die ‘interzone’, dat beloofde land van Burroughs, moet ik dus dringend gaan ontdekken. Als het er een is met de muziek uit Select én met Kirsten Lemaire dan neem ik graag de Train to Interzone.

‘Select’, van maandag tot donderdag om 20 uur op Studio Brussel.

DE POSTENPAKKER: Elke dag luistert een redacteur met gespitste oren naar de radio

-> bekijk het artikel ook op de website van De Standaard

Advertenties

Reacties

Een gedachte over “Altijd benieuwd (De Postenpakker)

  1. Cool artikel

    Geplaatst door Thijs | februari 7, 2014, 2:15 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Geef je e-mailadres op en krijg in de plaats meldingen van nieuwe artikels in je mailbox. Gratis dan nog!

Twitter Updates

Archief

Recente reacties

Thijs Goessens op In Ninove?
Thijs op Nieuwe blog: Hoe ik nimmer het…
Thijs op Was het nu ’82, ’83 of ’8…
Thijs op Voldoende
Silke Goessens op Het oudejaarshitlijstje van 20…
%d bloggers liken dit: